ABSOLUTNY PORZĄDEK

Tylko wartości artystyczne nie poddają się grze zmiennych tendencji sądzenia.” I dalej kon­kluduje Malewicz: „Społeczeństwo bynajmniej nie uświadamia sobie tego, że nie zna właści­wej, rzeczywistej wartości rzeczy. To właśnie jest przyczyną chronicznego niepowodzenia wszelkich celowych dążeń. Rzeczywisty, abso­lutny porządek we współżyciu ludzi i w ich wzajemnych stosunkach można by osiągnąć tylko wtedy, gdyby ludzkość chciała ustano­wić ten porządek zgodnie z wartościami nie­przemijającymi. Moment artystyczny zatem musiałby być oczywiście uznany za decydują­cy pod każdym względem; jak długo to nie nastąpi, we wzajemnych stosunkach między ludźmi zamiast upragnionego «porządku abso­lutnego będzie panował niepokój «porządków prowizorycznych*, ponieważ «porządek prowi­zoryczny* jest mierzony miarą wynikającą z takiego uznania celowości, jakie obowiązuje w danej chwili, a miara ta jest, jak wiemy, w najwyższym stopniu zmienna”.