DUŻE SKOMPLIKOWANIE

Przy dużym skomplikowa­niu i bogactwie osobowości Kleina cechowała go niekiedy rzadka prostota, kiedy zawiłości swojej metafizyki formułował np. w taki spo­sób: „Gdy kontynuowałem moje malarstwa monochromatyczne, dotarłem do sfery czynni­ka immaterialnego, w której uświadomiłem sobie, że jestem Europejczykiem, prawowier­nym chrześcijaninem, który — rozumnie — wierzy w ciała zmartwychwstanie, ponowne zmartwychpowstanie ciała”. Nieprzypadkowe jest wtrącenie w to zdanie słowa: rozumnie. Przy całym jego metafizycznym programie twórczości i utopijnym programie przebudowy ludzkiego świata Klein przywiązywał wielką wagę do czynnika spekulatywności i racjona­lizmu. W tym kryło się jedno jeszcze jego po­dobieństwo do Mondriana.