IDEOWE I IDEALNE CELE

Tu nie mają znaczenia zasady praktycznej ce­lowości, ponieważ Bezprzedmiotowość nie zna żadnego rozwoju ku dalszemu doskonaleniu. Nicość nie ‘rozwija się w świecie, Nicość nie ulega pomnożeniu. Nicość się nie zmniejsza […] malarstwo, czy sztukę w ogóle, traktuję jako pierwszy krok na drodze do bezprzedmiotowe­go Suprematyzmu, do świata jako Bezprzed­miotowości, do wyzwolonej Nicości, na drodze do stanu, w którym nie ma już nic rozpozna­walnego, nawet bezprzedmiotowego rytmu”.Ideowe i idealne, mistyczne cele, dla których powołana została przez Malewicza jego kon­cepcja sztuki, uczyniły też i ją samą prawie mistyczną. W tym obszarze samowiedza twórcy dotrzymywała w pełni kroku jego twórczości, .kiedy powiadał: „Moje nowe malarstwo nie należy całkowicie do spraw ziemskich. Ziemia została porzucona jak dom stoczony przez ro­bactwo. I rzeczywiście w człowieku, w jego świadomości tkwi dążenie ku przestrzeni, i pragnienie uwolnienia się od ziemi”.