ISTOTA BOGA

„Istotą Boga jest wszakże Nicość-Zbawienie. W tym mieści się równocześnie zbawienie w nicości, jako koło przeobrażania wszystkiego co przedmiotowe, w Bezprzedmiotowość […]. Nauka nie zna lęku, nie oczekuje katastrofy; wie bowiem, że pramateria, czyli innymi słowy Bezprzedmiotowość, nie może nigdy zniknąć, jakiekolwiek okoliczności by nie nastały, po­nieważ pramateria jest niezmienna i nieprze­mijalna w swej autentycznej nieśmiertelności. Także i człowiek pozostaje w swej pramaterii poza zasięgiem katastrof i śmierci […]. Kiedy dochodzi się do granicy Bezprzedmiotowości —- znikają wszelkie przedmiotowe wyobrażenia czasu, przestrzeni, bliskości i oddalenia i pozostaje tylko odczucie i nim uwarunkowane dzia­łanie pozbawione jakiejkolwiek celowości […].