MĄDROŚĆ W LUDZIACH

Nie jest niczym zadziwiającym, że ci ludzie, których mądrość jest równoznaczna z najwyzszym* stopniem rozwoju duchowego, którzy więc potrafili się wyzwolić z pragmatyzmu i przywiązywania wagi do dóbr materialnych wszelkich osobistych korzyści i osobistego zna­czenia na rzecz wartości niewymiernych nie­materialnych i nienazwanych — że właśnie oni musieli znaleźć kod dla swego najwyższe­go duchowego porozumienia, oddania mistycz­nego porządku i przywołania stanu koncentra­cji w formach geometrii. Czy miałoby to oznaczać, że dostateczny sto­pień wyabstrahowania i dystansu wobec pra­gmatycznie pojmowanej rzeczywistości myśl europejska osiągnęła dopiero w XX stuleciu? Albo że wzorce myślenia dalekowschodniego zdołały przeniknąć do Europy i zapłodnić mysi artystyczną dopiero w pierwszych dziesiątkach 1 lat naszego wieku?