POWRÓT DO POCZĄTKU

Powracamy zatem do zaznaczonego już na wstępie tego rozróżnienia na trzy nurty abstrakcji geometrycznej w sztuce: nurt twórczy i wynalazczy, który wypowiada naj­głębsze i najważniejsze prawdy ludzkie, nurt, I który wyraża tęsknotę do porządkowania, dąż­ność do syntezy i upodobanie do rozważań nad możliwościami sztuki, oraz nurt o czysto estetycznych zamierzeniach. Siedząc narodziny każdego z nich, pierwszym można by powie­dzieć, że kształtuje się w swych różnorodnych wariantach jako rezultat rozważań i poszuki­wań indywidualnych drugim — że rozwój 1 jego śledzić się daje jako proces historyczny; 1 trzeci zaś jawi się jako sztuka stosowana, często nie angażująca władz intelektualnych arty­sty, a nigdy odbiorcy, i najczęściej operująca wzorami gotowymi, przejętymi w całości, z niewielkimi tylko zmianami, z cudzych  lub traktowanymi kompilacyjnie.