RODZAJE DZIAŁANIA

Ożenek zas tych dwóch rodzajów działania, czy- czarnych pionow i poziomów z barwnymi prostokątami, ich zespolenie w dojrzałą, nową jakosc malarską neoplastycyzmu nie dokonało się w żadnym przypadku z jakimkolwiek udzialem kubizmu. Nie wypływało bowiem z podłoż eksperymentów i przeobrażeń formalnych, ale z imperatywu szukania i konieczności zna­lezienia języka zdolnego w sposób możliwie naj­pełniejszy oddać Moindrianowską metafizykę. Dodatkowym dowodem ma to pozostaje fakt, że neoplastycyzm Mondriana ukształtował się w roku 1917, jego zetknięcie z kubizmem miało miejsce w latach 1911—14, zaś jego zasadnicza dla uformowania teoretycznych podstaw neo- plastycyzmu znajomość z M. H. J. Schoenmae- kersem przypadła ma”Iafa iyio—iv, czyli na okres bezpośrednio poprzedzający wielkie od­krycie Mondriana. Autor Nowego obrazu świa­ta i 1915) i Matematyki plastycznej (1916), któ­rego teozoficzna teoria, jak i terminologia, stały się źródłem teorii ii terminologii neoplastycyzmu, odegrał w tworzeniu się sztuki Mon­driana rolę decydującą.