SZTUKA JUTRA

Gdyby uważnie prześledzić pojawienie się na- turalistycznie traktowanego późnorzymskiego portretu, iluzjoniźmu w malarstwie baroko­wym czy naturalistycznego nurtu w sztuce drugiej połowy XIX wieku — może udałoby się odszukać w tych rejonach pewne paralele? Jeśli zaś uświadomimy sobie, że impresjo­nizm stanowił swoisty odprysk linii naturaliz­mu XIX-wiecznego — może też warto by za­stanowić się, czy jest gdzieś, a jeśli tak, czy dałoby się odszukać w „naturalizmie” naszego czasu ten analogiczny, dzisiejszy odprysk, któ­ry — jak niegdyś impresjonizm — zapłodni sztukę jutra.