TRUDNY PROBLEM

Nawet trudny problem relacji pomiędzy nie­widzialną istotą Absolutu a wizualną właści­wością malarstwa próbował rozwiązać na za­sadzie analizy myślowej: „Sztuka ofiarowuje nam w bezpośrednim przedstawieniu czynnika uniwersalnego (przedstawienie stosunku rów­nowagi) zjawisko, które nie istnieje material­nie i dzięki temu wolne jest od doczesności, która przesłania to, co trwałe. Aczkolwiek nie jest ono formą, jednak zjawisko to jest możli­we do ukazania. Sztuka może zatem pomijać akcydensy substancji, muszą one być w formie pominięte, jeśli chodzi o czyste ukazanie czyn­nika uniwersalnego, tzn. samej substancji”. Trzeba wniknąć nie tylko w malarstwo Mon­driana, które zrewolucjonizowało poprzez dzia­łalność grupy De Stijl zarówno urbanistykę, jak architekturę, meblarstwo i wszelką inną sztukę użytkową i dlatego tak często myli po­wierzchownego odbiorcę.