W PROCESIE PRZEMIAN

Całkiem inaczej ujawnia i wyzwala, się ge­ometria w procesie przemian .nowożytnej sztu­ki europejskiej. Tkwi ona, zawarta implicite, w każdej kompozycji malarskiej czy rzeźbiar­skiej od renesansu począwszy. Tworzy w nich wewnętrzny szkielet konstrukcyjny, wokół którego czy na którym zbudowana zostaje tkanka przedmiotowej narracji. W renesansie były to najczęściej: prostokąt ustawiony pozio­mo albo równoramienny trójkąt oparty na podstawie. W baroku lubowano się w okręgu, w elipsach spiralach, osiach przebiegających w I obrazie po przekątnej. W następnych epokach, w zależności od zmieniających się upodobań ; i mody, ten lub inny repertuar geometrycznych struktur wewnętrznych dzieła sztuki zdo­bywał sobie przemijającą dominację.